Ertesi günü uyandık ve öğlen vakti bizi Dubrovnik'te besleyen pansiyoncu teyzeyle hatıra fotoğrafımızı çektirip yola koyulduk. Hedefimiz tekrar Karadağ sınırlarından içeri girip Kotor ve Budva olacaktı.

Yolda can sıkıntısından olsa gerek, üzerine MNE yazdıkları kağıtla otostop yapan bir çifti durup arabaya aldık. Belgrad yakınlarında yaşadığını öğrendiğimiz Slovakya'da okuyan sırp bir çiftti. Ortamın yerlilerini bulunca fırsat bu fırsat, çeşitli sorularımla onları boğdum. Kendileri de bizim gibi Budva'ya gidiyorlardı ancak bizim niyetimiz Kotor'da durup orayı da gezmek ve yemek yemek olduğundan ötürü Kotor'da bizden ayrıldılar ve yollarına devam ettiler. Bu arada Hırvatistan-Karadağ sınırını da çok sıkıntısız şekilde geçtiğimizi eklemem gerekiyor.

Kotor-Budva arasında kotor körfezinin etrafını dolaşmayı içeren güzergahı denize sıfır ve dar bir yoldan katetmeyi tercih ettiğimizi söylemiştim. Bu yolu Türkiye'deki yazlık yörelerde siteleri birbirine bağlayan tali yollar gibi hayal edebiliriz. Çoğunlukla iki arabanın geçemeyeceği kadar dar, sağda dar plajlarda denize giren insanlar ve solda bakkallarla dolu 30 km/s hızla ilerlediğimiz bir yoldu. Kotor körfezini dolaşmak istemeyenler için bir feribot da mevcut ancak hem sıra çok olduğundan hem de zaten amacımız maksimum gezme olduğundan ötürü biz gelişimizde de dönüşümüzde de bu feribotu tercih etmedik.