bağımsızlıklarını %55'in biraz üstü ile kazandılar. gereken oy oranı %55 idi ve bağımsızlığı sağlayan yaklaşık 4000 kişi olmuş. neden bu kadar düşük bir bağımsızlık isteği var denirse, bunun sebebi sırbistan'ın karadağ'da yaşayan sırp nüfusu etkilemesi olarak açıklanıyor. ülkede etnik dağılım çok karışık, karadağlılar, sırplar, boşnaklar, hırvatlar ve arnavutlar ülkenin her yerine dağılmış durumda. boşnaklardan kaynaklı bir müslüman nüfus da hakim. dil olarak, yeni yeni karadağca olarak adlanırılmaya çalışan sırpça-hırvatça lehçesi kullanılıyor. alfabe latin alfabesi olsa da etrafta sırp etkisinden ötürü kiril de görmek mümkün. bağımsızlık öncesi de zaten sırbistan'la ülkenin ciddi bir ayrılmışlığı hakimmiş, öyle ki sırbistan'dan farklı olarak para birimi olarak önce alman markı, sonra euro'ya geçiş yapılmış durumda. sırbistan arasına ise sınır çekilmiş. iki ülke vatandaşları kimlik kartlarıyla geçiş yapabiliyorlar. zaten iki ülkenin yaşantısı birbirine mecburen geçmiş durumda. birçok sırp'ın karadağ'da federasyon zamanından kalma mülkleri halen var. araç plakalarının birçoğu karadağ'a kayıtlı olsa da sırbistan kayıtlı birçok araç da trafikte dolaşıyor. aynı zamanda yine bağımsızlık sonrası federasyon ordusunun donanması tamamen karadağ'a kalmış. bağımsızlık sonrası ekonomi beter hale gelse de avrupa birliği sponsorluğunda bu işi de halletmeye çalışıyorlar. bir ülke sınır kapısını bile başkasının parasıyla yapar mı? bunlar yapmış.

biraz da turistik taraflarına değinirsek, ülkenin sahilleri klasik adriyatik yapısında. bar, petrovac, budva, kotor gibi şehirler büyük bir turistik çekime sahip. bunlardan kotor dışındakiler genelde yabancı turistten ziyade yerli turist çekmeyi başarabiliyor. sahil şeridinin en büyük şehri budva, türkiye'nin belli başlı tatil yöreleriyle yarışamayacak kadar köhne ve betonlaşmış. bu gibi şehirlerde inanılmaz bir rantın sonucu olduğunu tahmin ettiğim yapılaşma hızla devam ediyor. gece hayatı hareketli sayılabilse de dünyada eşi benzeri olmayan bir gece hayatı anlayışı diyemeyiz. kotor körfezi ve etrafındaki koto ve herceg novi şehirleri görülmeye değer. herceg novi'de ilgi çekici pek bir şey olmasa da kotor, kalesi ve eski şehriyle mutlaka uğranılması gereken bir lokasyon. türkiye'den giden biri sahilleri ve denizi çok beğenmeyecektir.

ülkenin yolları genelde coğrafyadan ötürü inişli çıkışlı ve gidiş-geliş yollar. trafik kurallarına ve hız limitlerine inanılmaz büyük bir saygı var. trafik çok yavaş akıyor, 50 kilometre yolu 1 saatte gidip krize girmek çok olası. podgorica'dan sahil kesimlerine inerken 2.5 euro ücreti olan tünelin kullanılması, ki tabelasını mutlaka görürsünüz, bu krizi atlatmak için ideal.

ülkenin pahalılık seviyesi türkiye'nin biraz daha altında. benzinin litresi 1.2 eur. içki fiyatları oldukça düşük seviyede. avrupa ülkelerinden gidecekler için daha da ucuz bir ülke gibi gözükse de bizler için yüksek euro kuru sebebiyle biraz daha pahalıya çıkabiliyor.

türk vatandaşlarına vize uygulayan hiçbir komşusu olmadığı için karadağ'dan diğer ülkelere de rahatça geçilebilir.