Dubrovnik'ten gece 12'de çıktığımızda bu kez gerçekten kullanılması gereken güzergah olan Mostar-Neum-Dubrovnik güzergahını kullandık. Mostar çıkışında elimizdeki son 70 Marakayla gayet ucuz olan benzini alıp yola koyulduk.

Burada bir şeyi eklemem gerekiyor. Genelde bu yolları kullanan gurbetçiler, sürekli olarak eski yugoslav ülkeleri hakkında korku salıp dururlar. Rüşvetçi polisler, yolun ortasında durduran gaspçılar vs gibi. Geçirdiğim 5 gün boyunca, Mostar'dan Dubrovnik'e ulaştığımız gece yolculuğu da dahil olmak üzere bu ülkelerin en az Türkiye kadar güven verdiğini söyleyebilirim. Bu konuda çekinceleri olan kimseler kesinlikle endişeye kapılmasınlar.

Bu kez kullandığımız güzergah Neum'dan geçiyor demiştik. Neum, Bosna Hersek'in deniz kıyısındaki tek kendi ve Dubrovnik bölgesini Hırvatistan'ın aslından bölüyor. Şöyle ki, Dubrovnik'ten Hırvatistan'ın kalan bölgelerine gitmek için Bosna-Hersek'ten geçmek durumundasınız. Bu sebeple biz de pasaportlarımızı damga manyağı haline getiren bu durumun azizliğine uğradık. Mostar'dan deniz kıyısına doğru inerken önce Hırvatistan sınırları içerisine girdik. Yarım saat sonra Neum'a vardığımızda Hırvatistan'dan çıkıp tekrar Bosna-Hersek'e girdik ve 10 dakika sonra son kez olmak üzere Hırvatistan'a tekrar giriş yaptık. Bu giriş çıkışlarda endişelerimin aksine Hırvat sınır polisleri iki gün önce yarım saat sorguya tutan Hırvat polisine benzer hiçbir sıkıntı yaşatmadılar. Gece 2'de o kimsenin geçmediği sınırlardan sırp plakalı bir araçla gelen 3 Türk'ü görünce belki biraz şaşırmışlardır.

Bu sınır geçişleri sonrası nihayet son günümüzü geçireceğimiz Dubrovnik'e 6 saatlik bir aradan sonra tekrar vardık.